|
Inleiding  Bikes Unlimited Wat? Nog strakker??? Gehoorzaam sjor ik het harnas nog maar eens extra stevig aan en pers aldoende het laatste restje lucht uit m’n longen. Ademhalen kost me moeite. Tjseesusss... en dan te bedenken dat er van die gestoorde Bondage-freaks zijn die zich vrijwillig laten insnoeren door zo’n gelaklaarsde en gemaskerde Domina. Nope, definitely not my thing weet ik nu.
 The Beast Nur fliegen ist schöner
Piloot Luc kijkt me aan en knikt vragend met z’n blauwe helm. Een bevestigend knikje terug. De motor wordt gestart en een metalige snerp weerkaatst agressief tegen de gevels van de inmiddels verlaten panden op het industriegebied. Met een harde “klak” wordt de eerste versnelling ingelegd en we beginnen te rollen. “Ik moet ‘m eerst nog effe warmdraaien” schreeuwt de blauwe helm. Met m’n duim laat ik blijken dat dat O.K. is. We draaien een paar beheerste linkse en rechtse bochtjes. De besturing reageert ultra-direct want de carbon voorspatbordjes volgen nauwgezet iedere minuscule beweging van het sportstuurtje.
 Gulf Blue
Als ik m’n blik weer naar voren richt, over het 10 centimeter hoge plexiglazen stripje dat door moet gaan voor de voorruit, zie ik hoe we veel te snel een haakse bocht naar links naderen. REMMEN, schiet het door m’n hoofd. Maar er gebeurd niks. Een tweetal seconden verstrijken. Als ie nou godverdomme niet op de rem gaat staan dan vliegen we geheid over de kop het weiland in, denk ik bij mezelf. REM NOU!!! Op het allerallerlaatste moment stampt Luc het rempedaal tot de bodem in. M’n bovenlichaam wordt met geweld in het race-harnas gedrukt en ik hap naar adem. Wild driftend sleurt Luc de kitcar door de bocht en wonder boven wonder houden we het heel. MMMWWOAAAAAPPPP... volgas knallen we het rechte stuk weer op. En “KLAK”, de gear-indicator springt een getalletje hoger en de versnelling is adembenemend. En weer “KLAK” MMMWWOAAAAAPPPP... De hekken en groenstroken van het industrieterrein vliegen als strepen kleur langs m’n vizier. Het lijkt wel alsof ik in het Playstation spelletje ‘World Rally Championship’ verzeild ben geraakt maar dan nu wel in real life.
De volgende bocht nadert en ik zet me alvast een beetje schrap. Wetende dat die schurk op het allerlaatste moment het anker pas uitgooit maan ik m’n zenuwen ditmaal tot rust. SHIT!!! volgens mij schieten we nu toch echt de bocht voorbij. IEIEIEIEIEIEEEEE... en weer die fenomenale vertraging en driftend wordt het scheurijzer alsnog de hoek omgezet. Die gast kan echt wel een potje sturen zeg. Wat een sensatie!!! HAHAHAHAHA, dit is kicken van de bovenste plank. Wetende dat ik in kundige handen ben kan ik nu eindelijk ontspannen.
Ik concentreer me nu op het mechanische gebeuren. Onder de polyester motorkap is een potent ZZR1400 motorblok gemonteerd. Standaard perst deze 16-klepper met digitale brandstof-inspuiting er al zo’n 193 PK (zonder Ram Air) uit met een begeleidend koppel van 154 Nm. Middels een sportuitlaat, speciaal luchtfilter en een nauwkeurig afgestelde Dynojet-kit (de Euro III-dip is zorgvuldig eruit gesloopt ;-)) is ie gekieteld tot zo’n 240 PK. Uiteraard is de trekkracht ook aanzienlijk hoger en de koppelkromme is zo vlak als een biljartlaken. ‘Vlak’ is in dit opzicht absoluut niet te verwarren met ‘gezapig’ want het blok piekt gevoelsmatig continu. Nu ben ik in de loop der jaren best wel wat gewend geraakt op motorisch gebied maar deze kitcar is zo venijnig als een Tasmanian Devil die in het nauw wordt gedreven.
Jaaaaaren geleden heb ik meerdere rondjes op circuit Zolder rond mogen vlammen in een supersnelle Ford Sierra Cosworth in race-trim, met Europees Kampioen Jeroen Hin en Europees Kampioen Rallyrijden Jeroen Bosch beurtelings aan m’n zijde. Dat waren m’n totnogtoe meest spectaculaire ervaringen op 4 wielen. Tenminste, totdat ik naast Luc in deze kitcar stapte...
De sensatie is het best te omschrijven als een ritje in de achtbaan. Continu worden je nekspieren op de proef gesteld door de zijdelingse krachten en door de werkelijk fenomenale acceleratie maar veel erger nog, door de onvoorstelbare vertraging. Want OMFG wat remt zo’n ding krankzinnig hard. Aan die acceleratie kom je op een beetje SS-machine ook wel (alleen niet in lighouding ;-)) maar aan die remkracht kan echt niks of niemand tippen. Zelfs de GP7 Duc van Casey Stoner niet...
Luc voert inmiddels weer een Kamikaze actie uit op de volgende haakse bocht. Een paar meter voor de bocht zie ik dat de bovenlaag van het zijstraatje gefreesd is. Als dat maar goed gaat. Even de rem aantippen en vol driftend vliegen we de bocht in. De kitcat slaat dwars en dan gebeurd wat ik in gedachten al had zien aankomen. De brede banden zoeken hopeloos naar grip maar kunnen die niet vinden op het gefreesde wegdek. Steentjes spatten woest in het rond. De achterkant slaat helemaal rond en tollend vliegen we van de weg. Ik hou m’n adem in. “Dat was iets te gek” klinkt het vanuit de blauwe helm naast me. Lachend kijk ik Luc aan en steek m’n duim op. “Hahahahaha, helemaal te gek, doe dat nog es”. Met een grijns op z’n gezicht is het gelijk weer ‘pedal to the metal’ en wild spinnend zoekt de kitcar het asfalt weer op. Later zou blijken dat bij deze actie een stuk van de onderspoiler/diffusor was afgebroken. A small price to pay voor een retecoole ervaring...  Big Booty |  Wild horses |  Trommelvlies terreur |
Terug bij het pand van Haselier Sportscars staat een zwarte MK Sportscar, met eigenaar Godfried, al op me te wachten voor een volgende rit. Deze luxueuzer uitgeruste kitcar is voorzien van met leer beklede kuipzitjes, een in wit carbon uitgevoerde middenconsole en ook de cockpit is wat minder spartaans. Het geheel is net iets geraffineerder afgewerkt dan het blauwe Gulf-exemplaar. In het vooronder is een FJR1300 blok gelepeld en vergis je niet, in deze kitcar staat dat borg voor hele potente rij-eigenschappen. De rit die volgt is mentaal ietsje beter te verkopen aan je oerinstincten maar kan nog steeds als waanzinnig worden gekwalificeerd. Driftend en spinnend knallen we over het industrieterrein en na wederom een enerverende rit wordt ook deze wannahave netjes geparkeerd voor het pand waar de kitcars het levenslicht zien. Helemaal onder de indruk kruip ik uit de krappe kuipstoel. Wat een geweldige hobby hebben die mannen toch.
 Stripped |  Drivers seat |
Dave komt erbij staan en schudt me lachend de hand. “En... had ik teveel gezegd?” “Bohhh, echt niet, het was nog spectaculairder dan dat ik in m’n wildest dreams had durven dromen”. “Thanks voor het regelen”, voeg ik er met een knipoog aan toe. Uiteraard heeft de rit me een beetje hebberig gemaakt en daarom vraag ik voorzichtig naar de kosten van zo’n übergeil projectiel. Luc rekent snel in gedachten en vervolgens hoor ik dat je bij zelfbouw (alleen maar schroef- en monteerwerk, want het laswerk neemt Haselier voor z’n rekening) vanaf zo’n 16 á 17 mille het mannetje bent. Uiteraard kun je het zo duur maken als dat je zelf wilt maar voor dat bedrag heb je al een hele knappe kitcar op je oprit staan. Zo’n ongetemd beest als de lichtblauwe Gulf-uitvoering inclusief ZZR1400 blok, slaat een gat van zo’n 22 mille in je begroting. Maar voor dat geld heb je dan ook de alles en iedereen verslindende Tyrannosaurus Rex onder de kitcars. Hhhmmm... valt me alleszins mee, je hoeft er in ieder geval geen 2e hypotheek voor af te sluiten. Met een ferme handdruk neemt Luc afscheid want er wacht nog een boel werk op ‘m.
 MK Sportscars
Van Haselier Motoren naar Bikes Unlimited
 Bikes Unlimited
Een kleiner gedeelte zou Luc blijven gebruiken als showroom voor z’n kitcars. Deze wilde zich immers meer gaan toeleggen op het hele kitcar gebeuren en met het afstoten van het motorengedeelte kan hij hier veel beter gestalte aan geven. De kitcars die in de zaak staan zijn dan ook allemaal eigendom van Luc, evenals een gedeelte van de uitgestalde motoren. Omdat Dave en Luc de showroom delen zijn er 2 secties gereserveerd voor de verschillende kitcars. Eentje op de begane grond en eentje op de eerste verdieping. Verstopt in een hoekje staat nog een TVR Tuscan, in schitterend Ice Blue Metallic, te wachten op een nieuwe eigenaar. Voor 'luttele' 29.500 euro kun je je eigenaar noemen van een echt kanon. Een blik in het interieur verraadt waarom deze britse schone nog te koop staat. Het is een maandagmorgen-exemplaar met het stuur aan de verkeerde kant, dus daar zal zich echt een liefhebber voor moeten melden...
 Gedeelde showroom
Momenteel is het zo dat Dave nog regelmatig de sleutelende hand toesteekt bij de bouw van Luc’s kitcars. “Absoluut een leuke bezigheid maar zo’n kitcar heeft voor mij toch 2 wielen teveel” lacht hij. Veel liever sleutelt hij aan motoren en van diverse zijden hebben we al vernomen dat Dave een zeer begaafd monteur is die ook graag zijn gereedschap gebruikt bij het sleutelen aan specials. Het gebied waarin Dave echt uitblinkt is de motorelectronica. Een solide basis hiervoor heeft hij opgebouwd bij het Innovam alwaar hij werd opgeleid tot 1e auto-electronicus.
Hoe het allemaal begon
 Lekker buiten spelen
Op 16-jarige leeftijd stapte Dave voor het eerst binnen bij Sanders te Brunssum. In totaal zou hij 8 jaar blijven hangen bij deze, inmiddels terziele gegane, Alfa Romeo dealer. Hij leerde daar de kneepjes van het vak en sleutelde tot z’n 24e aan menig italiaans raspaardje. In een zo’n raspaardje van het type Guilietta vond hij bijna zijn Waterloo. We zullen het maar houden op jeugdige overmoed en relatieve onervarenheid op het gebied van ‘bijna kapot blijven’ toen hij op een gedenkwaardige dag z’n Bella Italia de oude Schelsberg opjoeg.  Vlieglessen in een Alfa
Zo, nu weer terug naar het eigenlijke verhaal. In 2000 besloot Dave dat het tijd was voor een eigen motorzaak. Samen met een compagnon werd Powerbike Solutions geopend in Landgraaf. Vol goede moed werd gestart maar al snel bleek dat de beide heren wel zeer uiteenlopende opvattingen hadden over hoe een zaak diende te worden gerund. Na een jaartje draaien besloot Dave dat het beter was om eruit te stappen en pakte hij z’n verlies. Z’n compagnon bleef nog een jaartje door spartelen maar ging uiteindelijk roemloos ten onder. Dave bleef in de tussentijd actief met motoren en freewheelde een beetje van hot naar her. Uiteindelijk vond hij z’n draai bij Haselier Motoren en daarmee is de cirkel rond.
De zaak en het priveleven
Dat Dave lange dagen maakt om z’n zaak op de kaart te zetten hadden we al vernomen tijdens de opening op 30 maart jongstleden. Om deze happening tot een succes te maken had hij immers meerdere dagen niet tot amper geslapen. Er was zoveel te doen en te regelen dat hij zichzelf amper rust gunde. Op de openingsdag zelf bleef hij puur op adrenaline op de been. Als je alles alleen doet dan is het leven op de zaak zwaar. Slapen en eten wordt dan al gauw minder belangrijk gevonden en als vriendin Monica er niet was om een oogje op haar manneke te houden, dan was ie inmiddels vast en zeker vel over been en totaal overwerkt.Vaak loopt het uit en het blijkt Dave eigen te zijn om in dat soort gevallen steevast veel te laat laten weten dat het nog veel later zal gaan worden. Monica heeft zich hieraan aangepast en ze heeft zich inmiddels aangewend om rechtstreeks vanuit haar werk nog een warme hap te bezorgen bij haar wederhelft. Zodoende is ze ervan verzekerd dat hij tenminste nog iets fatsoenlijks naar binnen krijgt en kan zij zich met een gerust hart toeleggen op het runnen van het huishouden. Want ook daar gaat het gewoon door natuurlijk. Na 2,5 jaar geleden te zijn gestart in een kleine woning in Roermond Centrum bewonen ze nu een ruim appartement in Posterholt. Een betere locatie temeer daar Dave in geval van een alarm, binnen 12 minuten die 10 km. kan overbruggen om bij de zaak te komen.  Als je de ruime en mooie zaak zo ziet... |  ...dan snap je waar ze het allemaal voor doen |
Monica blijkt degene te zijn met de betere commerciële instelling. Ze fungeert steevast als klankbord bij zakelijke beslissingen en doordat ze zich wat objectiever en harder kan opstellen kan ze Dave goed bijsturen naar de juiste richting. Dave is volgens haar nog te passioneel met motoren, en alles wat daarmee te maken heeft, bezig en verliest nog wel eens uit het oog dat er ook voldoende euro’s op de bank moeten komen te staan. Zo heeft Dave al meerdere periodes achter de rug van keihard werken - wat alleen maar tekenend is voor z’n gedrevenheid en motivatie - maar helaas nog geen navenant goed gespekt banksaldo dat daar tegenover zou moeten staan. Wat dat betreft moet Dave nog een beetje beter ‘in vorm worden gemasseerd’ (laat dat maar gerust aan Monica over, want masseren kan ze als de beste ;-)). Gelukkig is er volgens haar wel een positieve zakelijke bewustwording gaande bij Dave en begint hij nu zijn instelling aan te passen. Dit mede dankzij Monica die hem keer op keer triggert als het uit de hand dreigt te lopen.
Gelukkig vinden Dave en Monica ook nog de tijd om lekker samen te zijn. In deze hektische fase van hun leven zijn rustpunten een absolute must anders dan werk je je in no time over de kop. Met wat hulp van een goede kennis heeft Bikes Unlimited inmiddels ook een leuke website in de lucht gebracht. Deze site onderscheidt zich van de grijze massa door de schitterende fotografie die het ‘Motoren aanbod’ gedeelte siert. Tevens heeft deze goede kennis ook een klankbord functie en door diens nuchtere instelling heeft hij Dave al meermaals met z’n beentjes weer op de grond gezet.
Doelstellingen
Als ik Dave vraag naar z’n doelstelling op korte termijn dan twijfelt hij niet lang. “Nou, de werkplaats loopt nu al beestachtig goed en vormt daarmee mijn hoofdbron van inkomsten”. “In principe sleutel ik aan alle motoren behalve aan Ducati’s, klanten die daarmee voor komen rijden verwijs ik vriendelijk door naar Frits (MTE Motor Service)”. “Een zaak waarmee ik heel prettig samenwerk en die op een steenworp afstand ligt en we zitten elkaar zodoende niet in het vaarwater”. “Voor de rest vind je bij mij in beperkte mate kleding, helmen, banden en een gigantisch aanbod aan 2e hands onderdelen”. “Waar ik naar streef is om op korte termijn meer onderdelen uit voorraad te kunnen leveren, probleem is alleen dat er veel geld in gaat zitten om b.v. alle types bougies, lucht- of oliefilters uit voorraad aan te willen bieden”. “Momenteel gaat een aanzienlijk deel van de verdiende euro’s direct terug de zaak in en waar ik kan verbeter ik mijn aanbod”. “Ik ben er niet op uit om snel veel geld te verdienen maar ik streef naar een stukje continuït”. “En voor wat betreft de verkoop van motoren kan ik alleen maar zeggen dat die zich, waarschijnlijk mede door m’n enthousiasme, bijna als vanzelf verkopen”. Dus ook dat gedeelte loopt lekker.
 VFR800 V-Tec |  Honda STX1300 |  Ook deze MV is handelsvoorraad |
Een snelle blik over de handelsvoorraad leert dat het modellenaanbod zeer breed is, van SuperSport tot Toerbuffel en van Off-The-Road tot Quad, alles is vertegenwoordigd in het assortiment. En de prijzen? Tsja, die zijn concurrerend laag te noemen. Er wordt kritisch ingekocht tegen scherpe prijzen en de verkoopprijzen zijn waarmogelijk nog scherper te noemen. Dave neemt genoegen met een minimale marge (als eenmanszaak kan dat immers) en kan zich bijna meten met de Internetverkoopprijzen. Wel met dit verschil dat je bij Bikes Umlimited mét garantie koopt en zodoende niet snel met de bekende ‘kat in de zak’ in je garage staat te kijken. Van grote verkoopaantallen moet hij het dan ook niet hebben maar veeleer van de tevreden terug kerende klant.
Slotwoord
“Voor de rest wil ik nog graag kwijt dat ik zeer gecharmeerd ben van de manier van zakendoen zoals die gehanteerd wordt bij Rosa Motoren en bij Motoshop Margraten”. Die zaken zijn dan ook mijn voorbeeld”. “Als het even kan dan wil ik me op dezelfde wijze manifesteren”. “Daarnaast ben ik MotoPort Echt zeer dankbaar voor de steun die ze me hebben gegeven toen ik de zaak opstartte op 1 januari jongstleden”. “Zoals menigeen weet ben ik vlak voor de opening bestolen en het verlies van meerdere motoren, al mijn gereedschappen en diverse andere kostbare attributen hebben me aan de rand van het faillissement gebracht”. “Geheel belangeloos heeft MPE me menigmaal geholpen als iets snel diende te gebeuren waarvoor ik het benodigde gereedschap niet voorhanden had. Een geste die ik niet snel zal vergeten”.
Heet van de naald is daarnaast het nieuws dat, per 1 juli a.s., de zaak niet meer door Dave alléén zal worden gerund. Eric, welbekend als de bekwame, kale magazijnman van MPE, zal de verkoop van motoren en onderdelen voor z’n rekening gaan nemen.
De tijd vliegt voorbij en het is inmiddels diep in de nacht als Dave me uiteindelijk naar buiten begeleidt. Met een handdruk maken we een einde aan een boeiende en gezellige avond. Dave, we wensen je heel veel succes om van Bikes Unlimited een zaak te maken waar je als motorrijder niet omheen kunt!
 3 Brutaaltjes in het motorwereldje Fotografie: Bikes Unlimited & Cyberbob(391) Commentaar
|
