 LRT`er van de maand september 2007 Het fijne (en makkelijke) van het schrijven over deze LRT'er van de Maand is dat ik hem al heel lang ken. Vanaf de middelbare school om precies te zijn en dat is voor ons allebei toch al een hele tijd geleden. Het interview werd dan ook al gauw het ophalen van herinneringen aan die periode. Uit mijn ervaring kan ik twee dingen over hem zeggen: - Hij is in de tijd dat ik hem ken nauwelijks veranderd. - Alles wat hij doet, zegt en meemaakt is larger than life. Oordeel zelf aan de hand van onderstaand interview.
Nickname: Cyberbob
Naam: Bob Dellwing
Leeftijd: 41 jaar
Woonplaats: Brunssum
1. Rijbewijs sinds?
1984 - De eerste keer dat ik opging voor het motorexamen hoorde ik de examinator zachtjes tegen m'n instructeur zeggen dat de vorige kandidaat zo'n "tuut friet" was die nauwelijks gas gaf en twijfelde bij elke kruising. Uiteraard had hij die kandidaat laten zakken als een baksteen. Dat knoopte ik in m'n oren en besloot het examenparcours uiterst sportief af te leggen. Zo plat mogelijk door de bochten, balancerend op de motor, zonder voetje aan de grond, voor de rode verkeerslichten en dan hard optrekken als het groen werd. Even laten zien dat m’n motorbeheersing dik in orde was. Ik hoorde de examinator wél steeds gejaagder praten. Vreemd. Maar de verbinding op m'n intercom was ook nogal slecht dus ik was me van geen kwaad bewust. Teruggekomen op Kaldeborn dacht ik echt: "kat in 't bakkie", maar ik kreeg me van die examinator toch de wind van voren..... Hoe ik het waagde om zo roekeloos te rijden... Ik liet hem effe uitrazen en vroeg daarna doodleuk of ik nou wel of niet geslaagd was. Uiteindelijk heb ik het bij de 2e poging wel gehaald.
2. Motorhistorie:
Ik ben al jong begonnen met aanvankelijk crossbrommertjes en later crossmotoren op het crossterrein. Veel zand gehapt en een dik vel gekweekt daaro. Mijn eerste crossmotor was een Kawasaki KX125. Echt een leip ding hoor. Onderin en in het middengebied gaf ie aanvankelijk niet thuis maar in de hogere toerentallen was het opeens POWWW... en dan ging die me er toch vandoor als ‘n dulle. Op een keer, met volle gaas in de tweede vlak voor een springbult, joelde die plotseling ontiegelijk hoog in de toeren en KAPAAAAAFFF... een doffe klap in het vooronder. Blok vastgelopen! Had niet veel gescheeld of ik was met Kawa en al een metertje of 3 steil naar onderen gekukeld.
Mijn tweede crossmotor was een Suzuki RM125, hiermee had ik een bijna dood ervaring. Ik bezocht in die tijd vaker de ‘Bruine Berg’ bij Tuindorp en dat was een verwilderd stukkie natuurgebied waar veel illegaal aan motorcross werd gedaan. Op het z.g. korte parcours was een grote springbult van een metertje of 8 breed. Je moest echt goed snelheid maken op het daarvoor liggende rechte stuk om daar in 1 keer overheen te kunnen jumpen. De springbult liep steil omhoog en als je het een beetje handig aanpakte dan kon je mooi op je voorwiel neerkomen op het gedeelte waar het weer bergaf ging. Ik had dat al tig keer gedaan en vol zelfvertrouwen draaide ik het gas open. Helaas was ik er al een paar weekjes niet meer geweest en wist niet dat, ten gevolge van hevige regenval, een brede strook grond was weggespoeld. Daardoor was een goot ontstaan van zeker anderhalve meter diep! Bij het neerkomen van de Soes zag ik de brede diepe goot opeens voor m’n voorwiel opdoemen en kon geen kant meer op. Het complete voorwiel inclusief voorvork sloeg in 1 keer vast in de goot. Na een dubbele salto, flikflak en arabier van mij en mijn bike smakten we meters ver van elkaar tegen het zand. De RM met het gashandel in het zand en dat ding bleef volgas en met spinnend achterwiel loeien. Mijn maten vlogen op de motor af om die uit te zetten en weer overeind te tillen. Maar in de tussentijd lag ik met mijn gezicht in het losse zand. Crosshellempies waren in die tijd veelal open van voren en het zand zat in m’n neusgaten en mond. Ik kon toen amper ademhalen en omdat ik me even helemaal niet meer kon bewegen stikte ik zowat. Pas na een minuutje of 2 kregen m’n maten in de gaten dat er met mij iets niet in orde was en kwamen toen pas mijn kant op om me op m’n zij te rollen. Net op tijd... Het thuisfront was totally not amused van m’n escapades dus de RM ging exit.
Ik ben toen overgestapt op het rijden op de weg. Dat deed ik voor het eerst op een Yamaha DT125LC. Op deze motor kreeg mijn toenmalige vriendin (nu vrouw) haar eerste en tevens laatste ervaring met motoren. Ik kreeg van mijn schoonouders al voortdurend ingepeperd dat motoren levensgevaarlijke ondingen waren en dat daar alleen maar asocialen op rondreden. Ze keurden alles af wat met motoren te maken had en als rasechte biker raakt je dat in je ziel. Op een mooie dag kon ik m’n vriendin overhalen om mee te gaan ‘toeren’. M’n schoonouders liepen mee naar buiten om ons uit te zwaaien en het gezeik was weer niet van de lucht. Geirriteerd zette ik m’n helm op. Toen schoonma nog effe tegen m’n helm klopte om me toe te roepen dat ik het wel rustig aan moest doen was de maat vol. Zodra ik de armpjes van m’n vriendin rond m’n middel voelde gaf ik een stoot gas en trok de Yamaha op het achterwiel om zo de straat uit te rijden. Zelf vond ik die stunt wel geslaagd maar daarna heeft het maaaanden geduurd voordat m’n schoonouders en ik weer ‘on speakin’ terms’ waren  Die ervaring en m’n destijds andere (lees: ruigere) rijstijl hebben er bij mijn vriendin voor gezorgd dat haar ontluikende liefde voor motoren voor eeuwig bekoeld is geraakt...
Hierna ging het op de sportieve toer met een rood/wit/blauwe Honda CBR600F. Daar nam ik na een tijdje, aan het begin van het 2e seizoen, onvrijwillig afscheid van toen ik hem een keer parkeerde op de Oranje Nassaustraat in Heerlen. Ik ging toen even een CD’tje ophalen bij de Free Record Shop en binnen 10 minuten werd mijn motor toen gestolen ten overstaan van een overvol terras! Toen ik terugkeerde naar de plek waar ik m’n motor achter had gelaten, kwam het complete terras naar me toe gesneld om me te vertellen dat een langharige en breedgeschouderde crimineel m’n trots had gejat. Met vloeibaar stikstof hadden ze m’n schijfremslot gemold en een stuurslotje overtrappen is blijkbaar ook een koud kunstje. Daarna werd er een lange schroevedraaier in het contactslot geramd waarna de CBR zonder problemen kon worden gestart. Ellendige ervaring te meer daar de achterdochtige verzekering pas maanden later uitkeerde. Uiteraard was het motorseizoen toen voorbij.
Omdat ik nog niet was uitgetest met de bike kwam er daarna weer een Honda CBR600F. Ditmaal een zwart/roze.
Daar heb ik heel wat toertjes mee gemaakt en diverse keren heb ik daarmee Zeeland verkend. Fantastische omgeving daar bij de stormvloedkeringen en de kust. Ook de veerpontjes waren keer op keer een belevenis.
Na een tijdje begonnen de 100 peekaatjes me echter te vervelen en ik ben toen begonnen met het huren van ontelbaar veel motoren. Tientallen gashandels zijn door m’n handjes gegaan en die afwisseling beviel me wel. De CBR werd verkocht en vanaf die tijd werden motoren alleen nog maar gehuurd en geleend.
Op een gegeven moment dacht ik m’n innerlijke rust te hebben gevonden en besloot ik om weer een motor te kopen. Het vrouwtje had me echter al vaker opgelapt, als ik weer eens onvrijwillig van de bike was afgestapt en had daar aanvankelijk geen oren naar. Eigenlijk wilde ik een Blade maar als compromis (lees: gemoedsrust van het vrouwtje) werd toch maar besloten om een Shadow aan te schaffen. Een Honda VT600C ‘Hernia edition’ om precies te zijn. De proefrit werd midden in de winter, bij -15 Graden Celcius, gemaakt en duurde minder dan 10 minuutjes. Zelfs de Highway steps zaten tijdens die korte rit comfortabel en dat de verlengde schakelpook zo krom als een banaan was, was me ook niet opgevallen. Toen ik de Bike een weekje later naar huis moest sturen vanuit Boxmeer werd me gelijk duidelijk dat dit het toch ook niet was. Thuis afgestapt met de beginnende verschijnselen van een Hernia. Iedere rit die ik erop maakte was een ware kwelling. Vermogen was welhaast nul en de wegligging van een afgetrapte omafiets met een lekke band was beslist beter. De chopper moest eruit en al met al heb ik meer dan een half jaar moeten leuren met deze nachtmerrie op wielen om haar kwijt te komen.
Daarna begon de zoektocht naar een Naked Bike. Allemaal stikduur, tenminste de modelletjes waar ik m’n oog op had laten vallen. En plotseling was daar die (IMHO) oogverblindend mooie Kawasaki ZX9R. Eerste eigenaar, bijna niks gelopen en alleen maar gepoetst. De eigenaar was inmiddels gestopt met rijden en de Kawa stond hem eigenlijk in de weg. Vrijblijvend gaan kijken en na een proefritje van anderhalf uur (ik was in m’n enthousiasme de weg effe kwijtgeraakt en de eigenaar stond al op het punt om de woute in te seinen  was ik op slag verliefd. Een rasechte old school Kawa. Ruw en ongepolijst. Niks waarschuwen op de grens maar gelijk pats, boem en meteen een aanslag op je No Claim. Hou ik wel van. De Naked Bike droom ging even in de koelkast maar inmiddels begint de wens naar een dikke Naked toch weer op te spelen...
3. Hoe ben je op LRT terecht gekomen?
Van Warped1 kreeg ik de link toegespeeld. We waren al jarenlang collega's geweest in een Computercentrum in Sittard en daarna bij Vodafone.
4. Wat bind je aan LRT?
Op LRT ben je onder allemaal gelijkgezinden met motorrijden als hobby. Er wordt over het algemeen respectvol met elkaar omgegaan, waardoor er al dan niet virtuele banden ontstaan, ook al heeft men elkaar nog nooit gezien. Meer dan eens worden die banden IRL nog eens extra aangehaald. LRT is zoveel meer dan een doorsnee forum, het voegt echt iets toe aan je leven, tenminste als je dat toelaat. Sinds ik in de redactie zit, is het schrijven van artikelen ook een vorm van ontspanning voor mij geworden. Ik geniet van het bijeen zoeken van materiaal en als het dan gestalte krijgt in de vorm van een onderhoudend artikel, dan ben ik in m’n opzet geslaagd en daar kan ik echt van genieten.
5. Favoriete LRT topic?
De techniek topics zijn absoluut favoriet. Ik steek er iedere keer weer iets van op en ik vind het schitterend om de mannen met de gouden handjes aan het werk te zien. Fantastisch om getuige te kunnen zijn van het ontstaan van een mooie creatie. Daarnaast volg ik het Wist je dat topic ook op de voet. De meest uiteenlopende zaken worden daar geventileerd en zo leer je de LRT(st)’ers stukje bij beetje beter kennen. En zo heel af en toe wil ik ook nog wel eens een blik werpen op het Motorbabes-topic
6. Mooi weer rijder of bikkel?
Definitely super mooi weer rijder. Vroeger reed ik door weer en wind, maar dat bikkelen heb ik echt wel gehad. Een onverwachte regenbui hoort er uiteraard wel eens bij maar als ik het aan zie komen laat ik de bike liever staan.
7. Twin of viercilinder?
Viercilinder, absoluut. Die loopt soepeler, pakt beter op bij de lage toerentallen en joenkt mooier in de hoge toerentallen. De enige 2 cilinder die mijn hart gestolen heeft is de KTM Superduke.
8. Meest beschamende moment op de motor?
Hartje winter kwam ik het schoolplein opstuiven met m'n off the road. Ik was zoals gebruikelijk weer te laat dus ik gaf wat extra gas. Mede omdat heel wat medescholieren uit het raam op de fietsenstalling uitkeken. Het bleek echter spekglad te zijn waardoor ik in volle vaart onderuit ging en mijn motor meerdere brommers en fietsen in de stalling onderuit kegelde. Hilariteit alom. Ik heb m'n helm maar opgehouden en ben zo het gebouw ingelopen.
9. Mooiste moment op de motor?
Ik heb ontelbaar veel mooie momenten op de motor beleefd. Lachen, gieren, brullen, spanning, sensatie, angst, bewondering etc. etc. Maar onlangs is daar een onvergetelijke ervaring bijgekomen. Beetje uit het verband misschien, maar de begrafenis van Fast Gixy onlangs heeft me heel diep geraakt. Hoe we daar samen reden en hoe we daar uiting gaven aan ons saamhorigheidsgevoel na het verlies van een mede-LRT’er. Dat was onvergetelijk. We mochten de laatste eer bewijzen aan hem en zijn familie. De onderlinge band die er op dat moment was kon je gewoon voelen. Met als absoluut hoogtepunt dat moment bij het vertrek uit de kerk. Op speciaal verzoek van de moeder van Fast Gixy mochten we luidruchtig afscheid van hem nemen met onze motoren. Ik keek om me heen en kon geen enkel droog oogje ontdekken... Machtig mooi en respectvol moment!
10. Meest komische moment op de motor?
Een collega op m'n werk bleek ook een motor te hebben, en we besloten eens samen te gaan rijden in Belgie. Tijdens de rit reden we relaxed 140 op een Belgische autobaan die parallel liep aan een kanaal. Opeens zag ik in mijn spiegels een 2e koplamp dichterbij komen, en wel heel snel ook. Toen ik nog eens keek zag ik dat die motorrijder op z'n achterwiel reed en voor ik het wist reed die - nog steeds wheelyend - naast me. De Fireblade-rijder bleek niet meer te dragen dan een stel bootschoentjes, een korte broek, een sjaal voor de mond en een klein jethelmpje. Voor de rest zag je alleen maar fors behaard wit vel. De idioot! Ik besloot het eens met hem op te nemen, schakelde terug en gaf flink gas bij. De onbekende motorrijder wist me echter wel goed bij te houden en al gauw ging het harder als 200km/u – hij nog steeds op het achterwiel. Terwijl we zo voortraasden zag ik opeens een gigantische zwarte zwerm over de autoweg hangen en voor ik het wist zaten we in een hagelstorm van grote insekten. Ik voelde die beesten ondanks m’n leren pak tegen mijn lichaam aan klappen. Toen ik opzij keek naar de andere motorrijder zag ik hem voorovergebogen van de pijn over zijn tank hangen met 1 hand beschermend voor z’n blote borst. Hij is er dan ook bij de eerstvolgende afslag vanaf gegaan. Mijn collega en ik hebben ons bij het eerst volgende tankstation bijna bezeken van het lachen.
11. Waarom de keus voor je huidige motor?
Zoals reeds gezegd ben ik er per toeval tegenaan gelopen, terwijl ik op internet eigenlijk naar een naked bike zocht. Het is een echte rauwe old school racer, waarbij het vermogen er vanaf een bepaald toerental opeens inkomt. Dat maakt dat zo'n motor me minder gauw verveelt en een grotere uitdaging voor me is.
12. Doe je onderhoud zelf of gaat je bike naar de motorboer?
Onderhoud van mijn motoren gebeurt uitsluitend bij de motorboer. Vroeger bij mijn brommers en crossers deed ik alles zelf, maar bij mijn wegmotoren doe ik dat niet meer. Er zit wat dit betreft echter wel een wijziging in de pijpleiding maar het moet nog vorm en gestalte krijgen. Vandaar dat ik het nog even voor me houd.
13. Wat is je droommotor?
Dat wisselt nogal. Tot voor kort was het een zwarte Triumph Speed Triple, maar nu is het de Suzuki B-King. Die is zo lelijk dat ik 'm weer mooi begin te vinden en het is een beest van een motor met z'n 184pk. Morgen kan het overigens weer een andere motor zijn...
13a. Wat is je droombestemming?
Knipbaai op Curacao. Ik zou er uiteraard heenvliegen en daar een off the road motor huren. Het landschap met dat idyllische strandje lijkt zo te zijn ontsnapt uit de Bounty reclame. Verder biedt de omgeving vele mooie stuurweggetjes en fantastische uitzichten. We hebben daar onze huwelijksreis doorgebracht en ik heb mezelf beloofd om ooit terug te keren en het gebied dan op 2 wielen te verkennen.
14. Sport of tour?
Sport. Niet sport als op een SS motor, maar sportief rijden op een Naked Bike. Zo puur mogelijk de motorervaring ondergaan.
15. Wat is je levensmotto?
Behandel eenieder zoals jezelf ook graag behandeld zou willen worden.
16. Leer of textiel?
Leer, heb ik altijd gehad. Ik vindt het er beter, strakker en sexier uitzien (dat laatste overigens enkel bij een vrouw ) Bij dreigend slecht weer en dus een mogelijke plensbui draag ik wel een textielen jas. Zonde anders van het leer.
17. Wat zou volgens jou aan verkeersregels mogen veranderen?
De maximum snelheid mag in Nederland wat hoger, zeker op rustige stukken/momenten van de dag. Ik rij voor m'n werk 250 km per dag op voornamelijk Duitse autobahnen zonder snelheidslimiet en mijn ervaring is dat Nederland een voorbeeld kan nemen aan de discipline en wegbeheersing die daar heerst.
18. Eifel of Ardennen?
Ardennen, omdat ik het wegdek daar uitdagender vind.
19. Motorvakantie in een tent of hotel?
Absoluut hotel, ik heb m'n luxe nodig. Minimaal een douche en een fohn.
20. Vla of vlaai?
Vlaai, ik twijfel nog tussen een abrikozen kruimelvlaai of een verse rijstevlaai.
Persoonlijke noot:
Geheel onverwachts dat ik door Leen B ben genomineerd. Maar ik houd wel van surprises. Thanks Leen!
Wat me goed doet op LRT is het onderlinge respect en de saamhorigheid. Als er eens eentje in de lappenmand ligt of als er iets op touw wordt gezet, in no time is de club gemobiliseerd en dat vind ik super. Er wordt zo gemakkelijk met elkaar meegedacht en meer dan eens heb ik al gezien (en zelf meegemaakt) dat men elkaar onderling, geheel belangeloos, de helpende hand biedt. Waar vind je vandaag de dag nog zoiets?
Ook wordt eenieder de ruimte gegund om op LRT zijn of haar ei kwijt te kunnen. Ook als het onderwerp eens niet direct met motoren te maken heeft. Denk hierbij aan de topics wist je dat, fotografie, films, boeken, muziek, huisdieren, tattoos, etc. etc. Het mooie daarvan is dat je de betreffende LRT(st)’er ook als persoon leert kennen en niet alleen als bike(st)r. Ons forum is heel erg veelzijdig en daarin schuilt meteen haar kracht. Als je niet oppast raak je eraan verslaafd.
Daarnaast is LRT voor mij een welkome afleiding van de stress en hectiek van alledag. Ik ben meestal erg druk op m’n werk en als ik zo af en toe even wil chillen dan pak ik LRT er efkes bij. Voor mij is dat mijn oase van rust en het werkt erg goed moet ik zeggen.
Ik ben blij dat ik LRT heb ‘ontdekt’ en verwacht dat ik nog heel lang in de ban van ons forum zal blijven  (53) Commentaar
|
