De grens over naar Kroatie, maar aangezien we redelijk in het naseizoen zijn gegaan, waren de wegen vol met bladeren, dus niet echt lekker kunnen rijden met de bike.
Wel waren de herfstkleuren overdonderend, zeker als de zon wat scheen. Zodra we de binnenlanden indoken van Kroatie werden de wegen zo verlaten en leeg dat we gewoon moesten zoeken om iets te kunnen eten of drinken. Mensen keken ons raar aan alsof we buitenlandse wezens waren. Toen ze aan de nummerborden zagen dat we Nederlanders waren probeerden ze altijd een praatje te maken in redelijk duits.
Opvallend was ook dat ze zo zakelijk waren dat ze iedere keer begonnen te vertellen over hun goed en goedkope sobe (zimmer frei, zal ik maar zeggen). waar we overigens maar 1x gebruik van hebben gemaakt in Mostar.
Naarmate we de kust naderde werd t in de bergen er misttig, waardoor ik bijna op een loslopend paard knalde, gelukkig liep dit goed af, en we reden de bergen uit richting zuiden, en daar klaarde het weer gelukkig weer op, maar het begon donker te worden zodat het tijd werd om een hotelletje op te zoeken