De Jamathi Club is opgericht op 25 september 1994, en telt nu zo'n 140 leden.

De naam Jamathi is ontstaan uit de samenwerking tussen Jan Thiel en Martin Mijwaart.

Jan uit Amsterdam en Martin uit Nederhorst den Berg waren al enige tijd hobbymatig actief in de 50cc wegracerij, met van standaard producten afgeleide bouwsels.

Ze kwamen op het rennerskwartier met elkaar in gesprek, waarbij bleek dat ze gelijke gedachten hadden over het op een hoger plan brengen van hun raceambities.

Dat vormde het begin van een vruchtbare samenwerking die tot ongekende successen zou leiden.

Meer uitgebreide informatie over deze Jamathi periode is te vinden in topic "het Jamathi team" en op de website van de club www.jamathi.nl

Er werden samen compleet nieuwe racertjes gebouwd in de "schuur" werkplaats in Nederhorst den Berg.

Daar was ook Paul Lodewijkx veel aanwezig voor hand- en spandiensten.

Jan Thiel hing zijn helm in de wilgen, en ging zich volledig toeleggen op het bouwen van de racemachientjes, Paul nam zijn taak op het circuit over, en met succes.

Tijdens de Asser TT van 1968 versloeg Paul met de Jamathi de ongenaakbaar geachte Hans Georg Anscheidt op zijn fabrieks Suzuki, in de voorlaatste bocht van de laatste ronde, en eiste de overwinning op.

Het publiek en de motorpers stonden op hun kop, een Nederlandse knul met de in een oude schuur gebouwde motorfiets liet het grote Suzuki in het zand bijten.

Maar het Jamathi team zat financieël aan de grond, er was geen basis om door te gaan.

Henk Vink ook een motorsportfanaat en eigenaar van Bruinsma kwam te hulp, er werd een  Jamathi bromfietsfabriek opgezet, welke een stevige basis voor de raceactiviteiten zou moeten vormen.

Jan en Martin ontwierpen en bouwden het prototype van een prachtige degelijke sportbrommer, de productie werd opgestart, ondanks de lovende kritieken bleef de verkoop en daarmee de "cashflow" ver achter bij de verwachtingen, de Jamathi "raceafdeling" heeft er nauwelijks voordeel van ondervonden.

Het vereenvoudigen van het frame om kosten te sparen, en het ontwikkelen van een ombouwset naar motorfiets mocht niet meer baten, na het produceren van ruim 700 stuks was het over en uit.

Jan en Martin vertrokken, met medeneming van hun "merknaam", naar Italië om daar met een ruim budget verder te kunnen werken aan hun racers. De laatste exemplaren van "hun" bromfiets zijn nog als "Silverstone" te koop gezet.

Tot zover, zeer beknopt, het ontstaan en ondergang van het merk Jamathi, en hiermee de reden voor het ontstaan van de Jamathi club, een actieve groep enthousiaste eigenaren en liefhebbers van dit roemruchte merk.

Er wordt een clubblad uitgegeven en jaarlijks zijn er meerdere ritten en bijeenkomsten.

Zo was er zondag 28 januari de nieuwjaarsbijeenkomst met als thema "Hemeyla".

Dat is de merknaam van alweer zo'n geweldige technicus en coureur, Herman Meijer uit Laren Gld. ( de y is gekozen omdat ij voor buitenlanders onmogelijk is), en internationale roem zou ook Herman vergaren, met zijn uitstekende producten en raceprestaties.

Aangezien ondergetekende vele jaren als coureur, samen met Herman, de racecircuits onveilig heeft gemaakt  , was het voor mij een hele eer om uitgenodigd te worden voor deze Jamathi clubdag, om iets te kunnen vertellen over deze "gouden tijd".

Herman heeft na het beeindigen van zijn racecarriere een dikke streep door het verleden getrokken, we waren dan ook blij verrast dat hij tijdens de clubdag aanwezig was, en op zijn eigen bescheiden wijze het publiek heeft laten genieten van de verhalen van de "grootmeester" zelf.

Herman word erbij geroepen 

Herman vertelt over het waterkoel systeem, en de diverse experimenten daarmee.

In eerste instantie was het koelsysteem van carter en cilinder geheel gescheiden, de watercirculatie werd verzorgd door middel van twee elektrische ruitensproeierpompjes.

Deze gingen echter nogal eens stuk, en het vergde twee accu's, één voor de pompjes, en één voor de ontsteking.

Dus is het koelsysteem omgebouwd, de door het koppelingstandwiel aangedreven pomp verzorgd de circulatie, carter- en cilinderkoeling zijn in serie aangesloten, zodat het afgekoelde water vanaf de radiateurs eerst door de kanalen in het carter stroomt en  daarna de koelmantel van de cilinder in gaat.

Huidige koelsysteem:

Het gekoelde water gaat door de linker slang vanaf de onderste radiateur naar de zuigzijde van de pomp, midden boven het koppelingshuis.
De perszijdige slang loopt vanaf de pomp onder de koppeling door naar de aansluiting op het krukascarter.
Na het carter gepasseerd te zijn stroomt het koelwater binnendoor de cilinder in.
De boven op de cilinderkop aangesloten slang transporteert het warme water naar de bovenzijde van de voorste radiateur.
De onderzijde van de voorste radiateur, en de voorzijde van de onderste radiateur, zijn door een slang verbonden.

Foto: Rijk

Aandacht voor de bijzondere voorvork constructie, kroonstuk zelf gemaakt uit een brok aluminium, door "freesbank tovenaar" Herman, het was destijds een genot om hem met die bank te zien werken.
Zoals Herman op het circuit met de motor omging, zo ging hij in de werkplaats om met zijn machinepark, eenheid van mens en machine, respect voor het mechaniek, als een kunstenaar vormgevend.

Hans van Kleef, eigenaar en Hemeyla bewonderaar geeft uitleg over zijn passie voor de 50cc racerij.

De ex Ton Kooyman Hemeyla racer wordt voorgesteld, huidige eigenaar Lammert Boersma doet zijn verhaal, bouwer/coureur Ton komt erbij om een en ander toe te lichten.

In de winter van 1969/70 zijn twee van deze racertjes gebouwd, met diverse wijzigingen en aanpassingen heeft Ton er tot in 1979 mee gereden, waarna het zonder motorblok verkocht is en via-via in handen van Lammert is gekomen, die rijd er nog geregeld demonstratie wedstrijden mee, wil het in de staat laten zoals hij hier te zien is.

Het is dus duidelijk een machine waar veel mee gereden is, het kunnen inmiddels honderden wedstrijden zijn, waaronder 7 keer de TT in Assen met als beste klasseringen 2 keer een 10e, en 1 keer een 8e plaats, 1 keer met defekte motor uitgevallen en 1 keer op een zevende plaats liggend plat gegaan door te weinig geduld bij het behalen van een nog betere klassering, ik liep snel in op de 6e man, ging echter iets te snel een bocht in, dus weg mijn mogelijk beste klassering in de TT ooit.
De resultaten bij de TT leverden de wereldkampioenschaps punten voor het merk Hemeyla op.
In het Nederlands kampioenschap werden soms aardige resultaten geboekt, met als beste een 4e plaats in het kampioenschap en een overwinning in Kruiningen.

Volgende item, de Hemeyla van Willem Koerhuis, het frame is gebouwd door Jos Disselhorst destijds woonachtig in Raalte, Jos heeft ook jaren zelf 50cc gereden.
Jos geeft uitleg hoe hij dat destijds aanpakte, hij is een op vele gebieden zeer gewaardeerd technicus.
Willem is een motorman in hart en nieren, rijd voorzover zijn zaak het toelaat nog graag wat demorace's op zijn Hemeyla, zijn racebus was vaak het middelpunt van gezelligheid op de rennerskwartieren waar we als streekgenoten altijd een groep vormden.
Hij heeft enige keren de TT van Assen gereden met dit motorfietsje, en één keer heeft hij daar de racer van Herman Meijer te leen gehad.

Koffiepauze, Luc Foekema "past" de door Piet Plompen en zijn team gebouwde 50cc recordmachine, Jan Huberts reed er een wereldsnelheidsrecord mee.