Verslagje van mijn Testdrive vorige week zaterdag (mede op verzoek van Gafif): 
Vanochtend, met ut koekblikkie, langs geweest bij Motoshop Margraten voor een Testdrive.
Op weg naar Margraten reed de Soes van mijn keuze toevallig voor me op de Rijksweg, uiteraard onder begeleiding van een voorrijder. We hingen noodgedwongen achter een tractor die, gezien de drukte, enkel met gevaar voor eigen leven was te passeren. Dus met z’n allen braafjes tot aan het industrieterrein maar erachter gebleven. Opvallend was dat de Testrijder wel errug voorzichtig reed…
Aldaar me in het paviljoen ingeschreven en m’n krabbel onder het Testdrive-contractje gezet. Was alleen minder dat ik toen pas aan de weet kwam dat er een Eigen Risico gold van €750…
Maar goed, niet gezeikt, we kwamen om te rijden. Ene Jo zou mijn voorrijder zijn. Effe later bleek dat ik net al, samen met hem, achter die tractor aan had gehangen. Hij vertelde dat de vorige Testrijder pas 2 jaartjes zijn rijbewijs had en nog niet zoveel ervaring had verzameld. Vandaar dat ie het effe rustig aan had gedaan met hem. Ik stelde hem gerust en zei dat ik al meer dan 20 jaar het rijbewijs had en dat ie zich over mij geen zorgen hoefde te maken. Ik kreeg prompt daarop de toezegging dat mijn rit leuker zou zijn en dat hij met mij een mooie ‘lus’ wilde rijden in het heuvelland. Kijk, dat beloofde wat!
Ik had nog een paar minuutjes voordat we zouden vertrekken en ik besloot nog wat rond te kijken. Even verderop zag ik een bekend gezicht lopen en toevallig herkende ik daar Gafif in (met dank aan de foto’s hier op de site) en nog effe leuk gebabbeld. Toen hij hoorde dat ik ging spelen met de GSXR750 liet hij vallen dat ie zelf ook wel in was voor een Testdrive op de SS van het moment.
Ik maakte me klaar voor de rit en, onder de warme belangstelling van diverse toeschouwers, zwaaide ik even later mijn rechterbeen zo soepel mogelijk over het F16-lookalike kontje van de Soes. Hij stond met het neusje tegen de muur dus hij moest effe achteruit. Bij het manouvreren met de Gixxer viel me op dat het poepie-simpel ging. Alsof ik mijn Gazelle fiets uit het tuinhuisje manouvreerde. Ik keek in de spiegel en zag iemand opzij stappen, bleek dat EJ te zijn. Effe een handschake, babbelen zou later wel komen.
Het contactsleuteltje ging om en de cockpit kwam tot leven. Mooi!!! Benieuwd naar het geluidje drukte ik vol verwachting de startknop in. Maar… er gebeurde niks.??? “Effe de koppeling intrekken” hoorde ik iemand brommen. Ik keek op en spotte EJ, die nauwlettend mijn verrichtingen gadesloeg. “Ooh ja, thanks bro”, ik trok de koppeling in, toucheerde de startbutton en het beestje kwam tot direct tot leven. Een korte stoot gas en een felle schreeuw uit het fantastisch vormgegeven uitlaatje, liet er geen misverstand over bestaan: deze Gixxer had er echt zin in. Even verderop stond mijn voorrijder Jo geduldig te wachten. Rustig reden we het industrieterrein af richtig heuvelland.
Even een korte bocht naar rechts, gevolgd door een snelle links/rechts combinatie en ik merkte dat Jo aftastte of dat ik wel kon volgen. Eerst deed ie effe rustig aan (bebouwde kom) maar toen ik hinderlijk groot aanwezig bleef in z’n achteruitkijkspiegeltjes besloot ie het roer om te gooien. Eenmaal ‘buiten’ maakte z’n Bandit 1200, geheel onverwachts, opeens wel errug grote stappen en moest ik wat ondernemen. Vlug schakelde ik 2 versnellinkjes terug met telkens wat stootjes tussengas (heerlijk die sound) en het getal 2 diende zich aan in de display. Ik liet de koppeling opkomen die lekker gretig hapte en draaide het gas vol open. Ik zette me alvast schrap en was benieuwd naar de eerste reactie…
Goh, niks geen aarzeling op het gas maar meteen een levendige respons. Gretig klom de Soes in toeren maar wat er gebeurde toen ie tussen de 9.000 a 10.000 tpm. kwam is met geen pen te beschrijven. Ze maken wel es de vergelijking met de botsautootjes op de kermis, nou, dit was ongeveer net zo. Alsof je opeens van achteren vol geraakt wordt door een andere botsauto, zo accelereert de GSXR. Normaal heb ik altijd 1 of 2 vingers op de koppeling maar bij deze fiets kan dat dus echt niet. Hij knalt echt KEIHARD vooruit en het is echt alle hens aan dek om hem niet te laten glippen. WOWWW!!! Echt helemaal te gek. Snel door naar z’n 3 en weer het gas vol erop. En weer… KNAL… op weg naar de horizon, heerlijk.
Maar opeens, AIAIAIA… het kontje van de Bandit kwam wel errug snel dichterbij. Het leek wel of Jo stilstond, SHIT! Vol in de ankers dan maar om de snelheid eruit te krijgen. Tjseesus, alsof je een anker uitgooit. Wat een remvermogen. No problem dus. Bleek even later dat Jo rustig met 100 km/u door was gekacheld maar dat de GSXR zo makkelijk snelheid maakte en dat ik zo snel op hem in was gelopen dat het inderdaad leek alsof alles stilstond. Uiteraard heb ik dit nog een paar keer getest gedurende de rit en ik moet toegeven dat een oppermachtig gevoel zich dan van je meester maakt. Iedere keer de Bandit een beetje laten uitlopen en er dan loeisnel, volle patat, naartoe knallen… KICKEN ;-)))))))))
Vervolgens ging het richting Buitenlust en vanaf daar verder omhoog. Jo kende ieder bochtje op z’n duimpje en wetende dat hij niet opkon tegen de superieuriteit van de Gixxer buitte hij die kennis heel handig uit. Pluimpje voor Jo overigens, want hij gaf telkens heel netjes de ideale lijn aan per bocht (lekker makkelijk). Zo kon ik, met het verstand op nul, me volledig concentreren op de fantastische wegligging van de GSXR. Man man man, iedere keer als ik in een bocht lag en dacht dat ik die eigenlijk veeeel te snel was ingedoken, bleek dat ik hem nog veeeeel sneller had kunnen nemen. Dus wat doe je dan? Iedere keer met een hogere snelheid op de bochten afstuiven (tenminste, voorzover Jo het spelletje meespeelde) en hem dan zo plat mogelijk neerleggen. Uiteraard gaat dat een keer mis...
Een paar bochtjes later kwamen we op een (zo bleek later) ‘doordraaier’afgestoven. Jo pakte, mijns inziens, niet de ideale lijn en ik snapte het al niet. Was ie soms aan het suffen ofzo? “Puh, dan ga ik hem toch zeker langs”, dacht ik nog in alle ijdelheid. Ikke dus zover mogelijk rechtdoor en dan naar de as van de bocht toegedoken -> FOUT. Bleek dus een knijpende bocht waardoor ik even verderop vol de berm in dreigde te rijden, SHIT!!! Remmen gaat slecht als je op 1 oor hangt dus ik moest wat. Vlug de Soes rechtop gebracht, kort maar krachtig in de remmen geknepen en toen weer zo plat mogelijk. Helemaal buitenboord hangend trok ik de Soes zo door de bocht. Wonderwel ging dat perfect en bleek dat de GSXR heeel erg vergevingsgezind was.
De rest van de rit leende zich niet echt voor grondig testwerk en uiteraard wil je zo’n fiets toch ‘heel’ terugbrengen he. Verder beheerst maar toch vlotjes achter Jo aan terug getuft naar het thuishonk. Uiteraard iedereen blij de Soes intact terug te zien. De volgende Testrijder stond al te trappelen.
Ik weet het nu heel zeker. De aanschaf van mijn Shadow 2 maandjes geleden was niet de meest optimale (om het zacht uit te drukken). Ik ga hem nu poetsen en dan gaat ie toch echt de verkoop in. Met die centjes op zak en wat spaarcentjes erbij ga ik dan toch weer buurten bij de Motoshops (en Margraten sla ik dan zeker niet over)… Wordt toch weer een sportieve fiets!
LRT Forum